Nominal Forms
Infinitive: to arraign
Participle: arraigned
Gerund: arraigning
Transitiviness: transitive
Hyphenation: ar*raign"
Indicative
Present
| I | arraign |
| thou | arraign(e)st |
| he;she;it | arraigneth; arraigns |
| we | arraign |
| ye | arraign |
| they | arraign |
Preterit (Past)
| I | arraigned |
| thou | arraigned(e)st |
| he;she;it | arraigned |
| we | arraigned |
| ye | arraigned |
| they | arraigned |
Subjunctive
Present
| I | arraign |
| thou | arraign |
| he;she;it | arraign |
| we | arraign |
| ye | arraign |
| they | arraign |
Preterit (Past)
| I | arraigned |
| thou | arraigned(e)st |
| he;she;it | arraigned |
| we | arraigned |
| ye | arraigned |
| they | arraigned |
Imperative